Luis Buñuel'in 1967 yapımı başyapıtı Belle de Jour, burjuva yaşamının yüzeyindeki sakinliğin altında yatan bastırılmış arzuları ve toplumsal ikiyüzlülüğü keskin bir şekilde ele alır. Film, zengin bir cerah olan Pierre ile evli, görünüşte mükemmel bir hayat süren Séverine'in (Catherine Deneuve) hikayesini anlatır. Ancak Séverine, evliliğinde derin bir tatminsizlik ve cinsel soğukluk yaşamaktadır. Bu içsel çatışma, onu Paris'te lüks bir genelevde, öğleden sonraları 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla çalışmaya yönlendirir.

Catherine Deneuve, Séverine/Belle de Jour rolünde unutulmaz bir performans sergiler. Soğuk ve mesafeli güzelliğinin ardında, karakterinin karmaşık iç dünyasını, çekincelerini ve yasak arzulara olan tedirgin çekimini muazzam bir incelikle aktarır. Bu rol, onun kariyerindeki en ikonik performanslardan biri olarak kabul edilir. Luis Buñuel'in yönetmenliği ise sürrealist dokunuşlarla bezelidir. Séverine'in fantezileri ve gerçeklik algısı, film boyunca birbirine karışır; bu da izleyiciyi karakterin psikolojik durumu hakkında sorgulamaya iter. Film, ahlak, arzu, özgürlük ve toplumsal roller üzerine derin ve rahatsız edici sorular sorar.

Belle de Jour, sadece bir dram değil, aynı zamanda cesur bir toplum eleştirisidir. Burjuva değerlerinin ikiyüzlülüğünü, kadın cinselliğinin toplumdaki temsilini ve kimlik arayışını zamansız bir şekilde işler. Görsel estetiği, kostümleri ve atmosferiyle izleyiciyi 1960'ların Paris'ine götürürken, temaları güncelliğini hiç yitirmemiştir. Psikolojik derinliği, üstün oyunculuk performansları ve Buñuel'in kendine has sinema dili için mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir. Arzunun ve tabuların sınırlarında dolaşan bu ustaca film, izleyiciye uzun süre düşündürecek bir deneyim vaat ediyor.