Béla Tarr'ın 1994 yapımı 'Satantango', sinema tarihinin en iddialı ve unutulmaz epik filmlerinden biridir. Yaklaşık yedi buçuk saatlik süresiyle izleyiciyi, kasvetli ve çökmekte olan bir Macar kolektif çiftliğinin atmosferine tamamen çeker. Film, büyük bir para ödülünün beklentisi içinde, birbirine güvenmeyen, umutsuz ve yozlaşmış bir grup insanın hikayesini anlatır. Bu durgun hayatlar, öldüğü sanılan eski arkadaşları Irimiás'ın beklenmedik dönüşüyle altüst olur. Irimiás, bir kurtarıcı mı yoksa daha büyük bir yıkımın habercisi mi? Film, bu sorunun etrafında, karakterlerin iç dünyalarını, pişmanlıklarını ve bozulan ilişkilerini siyah-beyaz ve hipnotik uzun plan sekanslarla yansıtır. Tarr'ın yönetmenliği, adeta bir senfoniyi andıran ritmi ve yağmurlu, çamurlu mekanların görsel şiirselliğiyle izleyiciyi büyüler. Oyunculuklar doğal ve içe işleyicidir; karakterlerin umutsuzluğu ve bitkinliği ekrana adeta sinmiştir. 'Satantango' sadece bir film değil, zamana ve insan doğasına dair derin bir meditasyondur. İzlemek bir deneyimdir; sabır ve odak gerektirir, ancak sonunda izleyiciye eşsiz bir sanatsal doyum sunar. Sinemanın sınırlarını zorlayan bu başyapıtı Türkçe altyazılı olarak izlemek, dünya sinemasının en özgün seslerinden birini keşfetmek anlamına gelir. Edebiyat uyarlaması (László Krasznahorkai'nin aynı adlı romanı) olan film, görsel bir şiir olarak hafızalarda yer edecek güçlü sahnelerle doludur.