2022 yapımı Wifelike, bilim kurgu ve psikolojik gerilim türlerini başarıyla harmanlayan bir film. Hikaye, sevdiği eşini kaybetmiş ve derin bir yas sürecindeki William karakteri etrafında şekilleniyor. William'a destek olması için görevlendirilen yapay insan Meredith, merhum eşinin görünümüne, davranışlarına ve anılarına sahip olacak şekilde programlanmıştır. İlk başta bu durum William için bir teselli gibi görünse de, işler beklenmedik şekilde karmaşık bir hal alır.

Filmin en dikkat çeken yönü, yapay zeka etiği ve insan duygularının sınırlarına dair sorular sorması. Elena Kampouris'in canlandırdığı Meredith karakteri, programlanmış bir varlıktan öteye geçmeye başladıkça izleyiciyi de derin bir sorgulamanın içine çekiyor. Jonathan Rhys Meyers'ın performansıyla William'ın iç çatışmaları ve ikilemleri oldukça inandırıcı bir şekilde yansıtılıyor.

Yönetmen James Bird, teknolojinin insan ilişkilerini nasıl dönüştürebileceğine ve yas sürecinde yapay bir tesellinin etik boyutlarına odaklanıyor. Film, görsel efektlerden ziyade karakter gelişimine ve atmosfer yaratmaya öncelik veriyor. Suç ve gizem unsurları, hikayeye tempo kazandırarak izleyicinin ilgisini son ana kadar canlı tutmayı başarıyor.

Wifelike, alışılagelmiş robot isyanı hikayelerinden farklı olarak, daha psikolojik ve felsefi bir zeminde ilerliyor. İnsanlık, sevgi, kayıp ve teknolojinin bu duygusal süreçlere müdahalesi gibi evrensel temaları ele alması, filmi izlenmeye değer kılıyor. Özellikle bilim kurgunun daha düşünsel yönlerinden hoşlanan izleyiciler için etkileyici bir deneyim sunuyor.